 |
 |
Plantaardigheden.nl |
Sitemap |
Leesmaar.nl |
|
De levensenergie van bloesems (Bach) / De twaalf Genezers
Agrimony (Common Agrimony, Church Steeples) – Agrimonie
Gewone agrimonie – Agrimónia eupatória (volgens Nora Weeks en Victor Bullen mag ook Agrimonia procera [zij noemen haar nog Agrimonia odorata], de Welriekende agrimonie, gebruikt worden)
4. Agrimony (Agrimonie) (1)
 |
Bloei: juni tot september. Op matig droge, grazige, zonnige of licht beschaduwde plaatsen, velden, dijken, in bermen, en kreupelhout. De bloemen zijn klein en geel. Ze bloeien slechts kort. |
Uit balans:
- Agrimony-mensen zijn vrolijk, prettig gezelschap en lijken zorgeloos. Ze zijn de uitbundige gangmakers op feestjes, geziene gasten en gaan graag en veel uit.
Dat is echter een masker waarachter zielenood schuilt. Agrimony is op de vlucht voor zichZelf en/of de werkelijkheid. Dit doen ze door gezelschap van andere mensen te zoeken, zodat ze hun problemen kunnen vergeten. Je zal Agrimony-mensen niet snel over hun zorgen horen praten, daar willen ze anderen niet mee lastigvallen. Het zijn gevoelige mensen met een grote behoefte aan harmonie.
Een Agrimony-gesteldheid als compensatie van Rock Rose geeft hetzelfde (hierboven zeer beknopt beschreven) bloesembeeld. In dit geval beschermt de persoon zich echter tegen zijn eigen in het onderbewuste liggende angsten.
In balans:
- Echte oprechte intense blijdschap, optimisme, innerlijke vrede, zelf acceptatie, uiting kunnen geven aan gevoelens, besef dat alle minder leuke dingen in het leven ook positieve dingen opleveren.
Dr. Bach over Agrimony:
-
De les van deze plant is je in staat te stellen om in de aanwezigheid van alle beproevingen en moeilijkheden in vrede te blijven, totdat niemand meer de macht over je heeft om irritatie bij je te veroorzaken.
Als je uitrust onder een boom, hoef je niet weg te rennen voor je schaduw.
Tekst uit Dr. Edward Bach: Bevrijd Uzelf
3. Agrimonie (Agrimony): Rusteloosheid - Vrede
|
Klik hier voor een grotere afbeelding: Meer foto's: Hele plant: |
Bent u iemand die innerlijk door problemen wordt gekweld, die geen rust en vrede in zijn ziel vindt, maar zich groot houdt tegenover de buitenwereld en zijn moeilijkheden verbergt voor de mensen om u heen?
Die opgewekt en vrolijk is en grapjes maakt en zijn naaste met zijn humor een hart onder de riem steekt, terwijl u zelf pijn lijdt?
Probeert u uw leed door wijn of een ander middel dat u een roes geeft te verzachten om met uw beproevingen te kunnen leven? Hebt u het gevoel dat u iets stimulerends nodig heeft om op de been te blijven?
Wanneer dat het geval is, zal die mooie plant Agrimonie [gewone agrimonie], die in de bermen langs onze dreven en in weilanden groeit, met zijn bloeiaar als een torenspits en zijn vruchtjes als kleine kerkklokjes, u innerlijke vrede brengen, de vrede die “alle begrip te boven gaat”.
Deze plant leert u om bij alle beproevingen en moeilijkheden die u tegenkomt uw innerlijke kalmte te bewaren, totdat niemand meer de macht heeft om uw irritatie te wekken.
Lees verder in Dr. Edward Bach: Bevrijd Uzelf
|
Rozenfamilie (Rosaceae). Bloei: juni tot september. Op matig droge, grazige, zonnige of licht beschaduwde plaatsen, op dijken, in bermen, op krijthellingen en tussen laag duinstruweel. De Agrimonie behoort, evenals de Kerspruim, de Appel en de Hondsroos, tot de grote Rozenfamilie. |
Een verklaring van de naam Agrimonie die je vaak tegenkomt, is dat deze is samengesteld uit de Griekse woorden agrios of agros en monias, monos, wat 'veld', 'akker' respectievelijk 'eenzaam' betekent. In plaats van monias wordt ook wel monè 'verblijfplaats' voorgesteld. Je komt haar inderdaad niet zo vaak massaal tegen. Op etymologische gronden is deze verklaring echter niet waarschijnlijk. Monias/monè hebben beide een korte o in het Grieks, terwijl de bronnen (óók het Griekse woordenboek van Liddell en Scott) het toch hebben over argemóonè met een lange o (omega). De ontwikkelingsgang is vermoedelijk geweest: (Grieks) argemoonè > (Latijn) argemonia > agrimonia.
De vorm agrimonia komt voor het eerst voor bij de Romeinse schrijver Aulus Cornelius Celsus, die een soort encyclopedie heeft geschreven, waarvan alleen het deel over geneeskunde bewaard is gebleven. Dit werk dateert van tussen 20 en 30 n. Chr. Celsus baseerde zich voornamelijk op Griekse bronnen. Argemoonè is bij Dioscorides (Materia medica II, 177) en bij Plinius (in zijn Historia naturalis) de naam van een papaverachtige plant, waarvan het sap heilzaam zou zijn voor bepaalde oogkwalen (Grieks argema is 'vlekken in de ogen').
De argemoonè is dus een plant die werd gebruikt tegen argema. Dioscorides wees er zelf al op dat sommige auteurs in zijn tijd de agrimonie (d.w.z. de hèpatorios) verwisselden met de argemoonè. Deze naam is doorgedrongen tot in onze tijd, want de Ruige klaproos wordt aangeduid met Papaver argemone. Van enige medicinale werking van deze plant op het menselijk oog is mij evenwel niets bekend.
Uiteindelijk gaat argemoonè zelf volgens de etymologen weer terug op een oud-Hebreeuws woord argaman, dat 'purper' of 'roodgekleurd' betekent. Een aantal papaverachtigen is van die kleur.
Ook over de verklaring van de soortnaam eupatoria is men het niet eens. Dioscorides' naam hèpatorios is doorzichtig genoeg: hèpar is het Griekse woord voor lever, en de agrimonie wordt inderdaad al sinds mensenheugenis een leverwerking toegeschreven.
Maar er is ook de naam eupatorios. Dit zou een verwijzing zijn naar koning Mithridates Eupator van Pontus (in Klein-Azië), die van 132 tot 64 v. Chr. leefde. Is eupatorios een verhaspeling van hèpatorios, of is het andersom omdat men later het verband met Eupator niet meer begreep?
In elk geval werd de plant ook in de oudheid als een leverplant beschouwd.
Mithridates was, dat is overgeleverd, een groot plantenkenner en kweekte ook zelf kruiden die geschikt waren om vergiftigingen te bestrijden. Hij staat te boek als de ontdekker van het legendarische 'mithridatum' (of 'thèriak', een mengsel van 54 kruiden), een soort universeel tegengif. Hij probeerde alle kruiden op zichzelf uit en bereikte daarmee dat hij praktisch immuun werd tegen gifplanten. Toen hij na zijn laatste oorlog tegen de Romeinen, waarin hij werd verslagen, zelfmoord wilde plegen, lukte dat niet met kruiden.
Ten slotte liet hij zich door een slaaf doden. Bij alle proeven die hij nam, zou Mithridates als eerste de geneeskrachtige werking van de agrimonie ontdekt hebben en zijn eigen leverkwaal - zijn lever was overbelast geraakt door al zijn experimenten - ermee hebben behandeld.
Eupatorium is thans nog de geslachtsnaam van het echte leverkruid, Eupatorium cannabinum, ook wel Koninginnenkruid genoemd.
De Engelse naam Church Steeples verwijst naar de vruchtjes die na de bloei ontstaan en die op kleine (kerk)klokjes lijken.
In de taal der bloemen staat de Agrimonie voor dankbaarheid.
Dr. Bach over Agrimony: "De les van deze plant is je in staat te stellen om in de aanwezigheid van alle beproevingen en moeilijkheden in vrede te blijven, totdat niemand meer de macht over je heeft om irritatie bij je te veroorzaken" (C.W., blz. 105).